W Zagrodzie na Wzgórzu zwyczajne podwórko na jeden wieczór zmieniło swój charakter. Przy ognisku, którego płomień rozpraszał zimowy mrok, spotkali się gospodarze, sąsiedzi i goście, by wspólnie kolędować i celebrować świąteczny czas. To właśnie tu codzienne miejsce pracy i domowych spraw stało się przestrzenią światła, śpiewu i ludzkiej bliskości.
Zagrodowe kolędowanie nawiązywało do dawnych obyczajów, gdy kolędy rozbrzmiewały nie tylko w domach, ale też na podwórkach i pod oknami, niosąc radość oraz dobre życzenia na nowy rok. Kapela zagrodowa nadała wydarzeniu autentyczny, ludowy charakter, a staropolskie formuły życzeń – „na szczęście, na zdrowie, na ten nowy rok” – przywoływały pamięć o tradycjach przekazywanych z pokolenia na pokolenie.
Nie zabrakło podziękowań za wspólne kolędowanie i za to, że Zagroda na Wzgórzu jest miejscem tworzonym razem – poprzez obecność, otwartość i gotowość do dzielenia się tym, co najprostsze, a zarazem najważniejsze. W duchu staropolskiej gościnności każdy znalazł tu swoje miejsce, a wspólny śpiew stał się naturalnym mostem między ludźmi.
To spotkanie było dowodem na to, że tradycja wciąż ma swoją siłę – tam, gdzie są ludzie, ogień i kolęda, rodzi się prawdziwa bliskość.
