75 lat temu na terenie obecnego Parku Jordanowskiego w Dębicy zdarzyła się największa tragedia w historii miasta. W lipcu 1942 roku doszło do pierwszej likwidacji dębickiego getta. Ponad 2 tys. osób Niemcy wysłali na śmierć do obozu w Bełżcu, a blisko 600 rozstrzelali w lesie na Wolicy. W rocznice tych tragicznych wydarzeń spotkali się przedstawiciele władz samorządowych i społeczności żydowskiej, członkowie rodzin pomordowanych i Związku Dębiczan w Izraelu, mieszkańcy Dębicy oraz innych podkarpackich miast.
Przypomniane zostały tragiczne dzieje lat II wojny światowej. Historię swojej rodziny, która pochodziła z Dębicy i została tutaj zamordowana opowiedział krakowski rabin Avi Baumol, wysłannik Naczelnego Rabina Polski. To świadectwo jest szczególnie ważne dla młodych.
Widocznym wyrazem pamięci są pomniki, tablice, obeliski. W miejscu gdzie kiedyś znajdowało się getto, mimo wielokrotnych zapowiedzi, jak na razie nic takiego nie powstało.
W trakcie uroczystości nie mogło zabraknąć także wspomnień o Polakach, którzy za cenę własnego życia ratowali Żydów. Dębicka rodzina Mikołajkowów ukrywała w sumie 13 osób. Cichych bohaterów II wojny światowej uczczono na skwerze poświęconym ich pamięci. Ostatnim punktem obchodów była wizyta w lesie na Wolicy. Przy masowym grobie zamordowanych także zapłonęły znicze, położono kwiaty i kamienie. Odmówiona została modlitwa w intencji wszystkich ofiar zagłady z Dębicy.
