Dlaczego kiedyś Dambicha, Dabicza a teraz Dębica?

23 grudnia 2021

Ikonka głośnika

Loading…

Skąd pochodzi nazwa miasta, jakie jest jej znaczenie i jak wyglądała pisownia nazwy Dębicy na przestrzeni wieków? Odpowiedzi na te, oraz inne pytania związane z pochodzeniem nazw miejscowości powiatu dębickiego znaleźć można w publikacji „Od Bartkowki do Żyrakowa. Dykcyonarz miejscowy powiatu dębickiego” autorstwa Leszka Połomskiego.

„Dykcyonarz” nazw miast, miasteczek, wsi, przysiółków i rzek powiatu to wydawnictwo współfinansowane przez siedem gmin naszego powiatu, w tym samorząd miasta Dębicy, a wydane w Oficynie Wydawniczej Politechniki Rzeszowskiej.

Praca jest zbiorem wielu ciekawostek dotyczących nie tylko Dębicy, ale całego regionu. Sam autor pisze, że jest to opowieść. – Nazywam to opowieścią z braku lepszego określenia, bo słownikowe definicje wymieniają dwie składowe terminu: to, co się opowiada, opowiadana historia, i uporządkowanie narracyjne z wyraźnymi cechami gawędy. Pisząc, starałem się, by to wszystko tu się znalazło: subiektywny narrator pozwalający sobie na osobiste dygresje, i lżejszy, może nawet żartobliwy ton wypowiedzi. A narracja? Cóż, nie ma tu fabuły, bo to opowieść w stp. znaczeniu czasownika powiadać (powiedać): „posługiwać się słowami dla komunikowania myśli i przeżyć” (SStp). O jakich myślach i przeżyciach tu mowa, napiszę za chwilę, teraz jeszcze słowo o opowieści, która – taką ma naturę – domaga się słuchaczy. By ich zyskać, opowieść powinna mieć podstawowy walor: być ciekawa i zajmująca. Co do słuchaczy – mogę mieć nadzieję, że moja opowieść tych znajdzie, zajmie ich i zaciekawi. Dla mnie – w miarę jej snucia (wszak opowieść się snuje, bo trudno opowieść opowiadać) – szybko stała się ciekawą i zajmującą także w znaczeniu czasu, jaki okazał się konieczny, by tę dokończyć – wyjaśnia we wstępie Leszek Połomski.

Informacje zawarte w pracy dotyczą przede wszystkim etymologii nazw miejscowych. Poza wiadomościami z zakresu onomastyki nie brakuję też informacji historycznych i statystycznych. Z opowieści Leszka Połomskiego można się dowiedzieć m.in., że w 1872 roku miasto Dembica liczyło 2759 mieszkańców. Rada powiatu i urząd podatkowy znajdował się w Pilźnie, a w Dębicy także sąd powiatowy, urząd pocztowy i parafialny. Właścicielką największej posiadłości była hr. Anna Raczyńska, do której należało 470 morgów gruntów ornych, 11 morgów łąk i ogrodów oraz 23 morgi  pastwisk.

Recenzentem pracy był prof. dr hab. Grzegorz Ostasz, prorektor Politechniki Rzeszowskiej ds. studenckich.

Warto sięgnąć po tę lekturę, aby znaleźć więcej informacji o Dębicy i regionie. Książka będzie dostępna we wszystkich miejskich bibliotekach. Autor już pracuje nad kolejną pracą, tym razem poświęconą pochodzeniu najpopularniejszych nazwisk występujących w regionie.

Źródło: https://debica.pl/dlaczego-kiedys-dambicha-dabicza-a-teraz-debica/